ماه خدا به نیمه رسید و ماه کامل نمایان شد ...

ناگهان آسمان بهاری شد / عشق در کوچه ها جاری شد

نور ماه مدینه را تا دید / عرق شرم ماه، جاری شد

عطر شوق ملک چکید از عرش / قطره قطره چه آبشاری شد

آسمان غرق بوسه اش میکرد / گونه هایش ستاره کاری شد

آسمان خنده کرد و خانه وحی / از غم روزگار، عاری شد

روی پیشانی اش که چین افتاد / خم ابروش ذوالفقاری شد

چه صف کفر را به هم میریخت / بر دل کفر، زخم کاری شد

لحظه ها ماندگار و زیبا بود / روزها مثل روزگاری شد . . .

. . . که خدا قلب کعبه را وا کرد / و جهان غرق بیقراری شد

اسوه صبر بود و صلح و صفا / او خداوند بردباری شد

/ 0 نظر / 14 بازدید